Tómas Brynjólfsson varaseðlabankastjóri fjármálastöðugleika flutti þriðjudag 9. júní 2026 erindi á fundi Samtaka fyrirtækja í fjármálaþjónustu um skattlagningu fjármálafyrirtækja. Þar fjallaði Tómas um hvernig eiginfjárkörfur viðskiptabanka og vaxtalaus bindiskylda Seðlabankans stuðla að stöðugleika við aðstæður mikillar óvissu í efnahagsmálum. Niðurstaða Tómasar var m.a. að arðsemi íslenskra banka væri ágæt þrátt fyrir þær kröfur sem gerðar væru til þeirra.
Í erindi sínu sagði Tómas að háar eiginfjárkröfur væru ekki markmið í sjálfu sér, heldur væru þær forsenda stöðugleika og þess að bankar gætu tekið á sig áföll án þess að draga úr útlánum þegar mest á reynir. Þær sköpuðu sem sagt svigrúm í niðursveiflu. Þá nefndi Tómas að vaxtalaus bindiskylda styddi við virkni peningastefnunnar. Án hennar myndi neikvæður vaxtamunur Seðlabankans, sem leiddi af uppbyggingu peningakerfisins, draga úr virkni peningastefnunnar og verðbólga yrði þá enn þrálátari. Þótt núverandi peningakerfi hefði í för með sér þennan kostnað þá hefði það óumdeilda kosti fyrir fjármálakerfið og einstaka viðskiptabanka. Þá kom fram í erindi Tómasar að fátt benti til þess að stífar kröfur hafi haft neikvæð efnahagsleg áhrif, en mikilvægt væri að vera vakandi fyrir mögulegum hliðaráhrifum stefnumótunar. Meginniðurstaðan væri einföld: Í umhverfi mikillar óvissu þyrfti efnahagsleg stefnumótun að styðja við ásættanlega niðurstöðu gagnvart ólíkum sviðsmyndum þannig að bankakerfið gæti haldið áfram að þjóna raunhagkerfinu þrátt fyrir sveiflur og möguleg áföll.
Efnisatriði í erindi Tómasar er að finna í meðfylgjandi skjali: