Útgáfa rafeyris er þeim einum heimil hér á landi er teljast til útgefenda rafeyris í skilningi laga nr. 17/2013, um útgáfu og meðferð rafeyris, enda hafi þeir tilskilin leyfi Seðlabankans eða lögbærra yfirvalda í öðru aðildarríki á Evrópska efnahagssvæðinu (EES).
Samkvæmt 8. tölul. 4. gr. laganna er einungis eftirfarandi aðilum heimilt að gefa út rafeyri:
Rafeyrisfyrirtæki sem fengið hafa leyfi samkvæmt III. kafla laganna.
Fjármálafyrirtæki með starfsleyfi til móttöku innlána eða annarra endurgreiðanlegra fjármuna frá almenningi og veitingar útlána fyrir eigin reikning.
Seðlabanki Evrópu (ECB) og seðlabankar ríkja á EES þegar þeir eru ekki í hlutverki stjórnvalds peningamála.
Stjórnvöld þegar þau starfa á eigin vegum sem opinber yfirvöld.
Umsókn og afgreiðsla starfsleyfis rafeyrisfyrirtækja
Umsókn um leyfi til að starfa sem rafeyrisfyrirtæki skal vera skrifleg og skulu henni fylgja tilteknar upplýsingar, sbr. III. kafla laganna. Seðlabankinn hefur útbúið yfirlit yfir þær upplýsingar sem hann fer fram á að fylgi umsókn.
Seðlabankinn hefur eftirlit með rafeyrisfyrirtækjum og öðrum útgefendum rafeyris samkvæmt 28. gr. laganna. Á grundvelli framangreinds hefur Seðlabankinn sett reglur nr. 332/2014, um tryggilega varðveislu fjármuna rafeyrisfyrirtækja.
Hæfismat stjórnarmanna og framkvæmdastjóra greiðslustofnana
Samhliða afgreiðslu umsóknar um starfsleyfi rafeyrisfyrirtækja metur Seðlabankinn hæfi stjórnarmanna og framkvæmdastjóra á grundvelli 26. gr. laga um útgáfu og meðferð rafeyris, sbr. lög nr. 161/2002, um fjármálafyrirtæki.
Virkur eignarhlutur
Samhliða afgreiðslu umsóknar um starfsleyfi fyrir rafeyrisfyrirtæki getur Seðlabankinn þurft að leggja mat á hvort hluthafar þess séu hæfir til að fara með virkan eignarhlut samkvæmt 14. gr. laga um útgáfu og meðferð rafeyris, sbr. VI. kafla laga um fjármálafyrirtæki.